Praca z aplikacją

Konta

Zakładasz po jednym koncie na każde konto bankowe, z którego pobierasz pliki. Pod kontem zbierają się jego transakcje. W jego obrębie aplikacja szuka duplikatów. Dzięki niemu odróżnia też przelew na Twoje własne oszczędności od płatności w sklepie.

Rodzaje kont#

Tymi kategoriami zarządza za Ciebie aplikacja. Każde konto własne z numerem dostaje regułę zarządzaną, która wskazuje na Przelew wewnętrzny. Każde konto wspólne dostaje regułę wskazującą na Konto wspólne. Aplikacja pilnuje tych reguł przy każdym uruchomieniu i po każdej Twojej zmianie. Gdy coś się zmieni, przepuszcza je jeszcze raz przez wiersze bez kategorii.

Dlatego zmiana rodzaju konta zmienia też stare liczby. Gdy usuniesz regułę zarządzaną, znikną też kategorie, które ta reguła przypisała. Tamte wiersze wrócą wtedy bez kategorii. Gdyby dawna została, nic już nie wskazywałoby, że reguła, która ją nadała, przestała istnieć.

Numery kont#

Aplikacja zapisuje numery w jednej, równej postaci: wielkimi literami i bez spacji. Jeśli bank podał sam numer 26-cyfrowy (polskie NRB), aplikacja dopisuje mu z przodu PL i robi z niego IBAN. Dzięki temu nie ma znaczenia, jak numer zapisał bank w pliku. Numery zamaskowane, na przykład ...1234, dopasowują się po końcowych cyfrach.

Numer nie jest obowiązkowy. Revolut i większość banków zagranicznych nie podają żadnego. Konto bez numeru działa normalnie. Aplikacja nie rozpozna tylko przelewów wewnętrznych na to konto, więc takie wiersze zostają bez kategorii.

Znajdowanie kont w pliku#

Kliknij Wczytaj z pliku…, a aplikacja przeszuka dowolny plik z banku i wypisze wszystkie numery kont, jakie w nim znajdzie. Przy każdym pokaże wiersze, w których się pojawił. Numery sprawdza sumą kontrolną, więc nie weźmie za konto numeru transakcji ani salda.

Zaznacz te konta, które chcesz mieć w aplikacji, nazwij je i dodaj za jednym razem. ×6 rozwija prawdziwe linie z pliku. Dzięki temu odróżnisz własne konto od częstego kontrahenta — po prostu je przeczytasz, zamiast zgadywać.

Krok 2 nowego pliku#

Nowa baza zadaje to samo pytanie, zanim cokolwiek zaimportujesz. Robi to na kroku 2 z 5: Twoje konta. Wrzuć tam od razu wszystkie wyciągi. Numer Twojego drugiego konta stoi zwykle tylko w jego własnym wyciągu, więc jeden plik rzadko wystarcza. Ekran wypisze każdy numer znaleziony we wszystkich plikach i podzieli je na dwie grupy:

• Nazwane w plikach — wyciąg sam mówi, którego konta dotyczy, albo numer pojawia się w więcej niż jednym wierszu. Takie numery są od razu zaznaczone i opisane jako własne.
• Widziane raz — pojedynczy przelew do kogoś innego. Niezaznaczone i oznaczone jako obce. Zaznacz taki numer tylko wtedy, gdy to Twoje drugie konto.

Przy każdym wierszu stoi skutek Twojej odpowiedzi, jeszcze zanim ją wybierzesz: pomijane — Przelew wewnętrzny, trafia do kategorii Konto wspólne albo zwykły kontrahent. Na tym kroku nic się nie importuje. Aplikacja czyta pliki jako tekst i szuka w nich tylko numerów kont.

Przycisk Dalej: konto → zakłada zaznaczone konta. Jeśli wyciąg podaje swoją walutę — w wierszach, nad tabelą albo w samej nazwie pliku — konto ją dostaje; reszta zakłada się w PLN, a pomyłkę poprawisz tutaj, w zakładce Konta. Dodam je później nie zapisuje nic, bo ta zakładka robi to samo w dowolnym momencie.

Ukrywanie#

ukryj wyjmuje konto ze wszystkich list do wyboru: z kroku wyboru konta przy imporcie, z filtra w Przeglądzie i z listy w Transakcjach. Przydaje się przy koncie, które istnieje tylko po to, żeby jeden numer miał nazwę.

Ukrycie zmienia sam widok i nic poza tym. Transakcje zostają, wciąż liczą się do każdej sumy, a reguły przelewów działają dalej. Gdy ukrywasz konto, które ma wiersze, aplikacja poprosi o potwierdzenie — po ukryciu sumy zostaną dokładnie takie same.

Usuwanie#

Aplikacja nie pozwoli usunąć konta, dopóki wskazuje na nie choćby jedna transakcja. Usuń najpierw jego importy albo zamiast tego ukryj konto, co w praktyce załatwia sprawę równie dobrze.