Do sprawdzenia

Klawiatura

Trzy ekrany prowadzą Cię wiersz po wierszu i każdy obsłużysz bez myszy: przegląd importu, Transakcje i zapisy majątku. Własne klawisze ma też Przegląd.

Przegląd importu#

Tu klawisze dają najwięcej, bo na tym jednym ekranie powtarzasz tę samą czynność kilkadziesiąt razy.

Kategorię wybierasz jednym klawiszem, a zatwierdzasz drugim, bo podejmujesz dwie osobne decyzje. Naciskasz 1 i wskazujesz kategorię Zakupy; dopiero ⏎ przypisuje ją wszystkim czternastu wierszom, do których pasuje słowo kluczowe. Zanim naciśniesz przycisk, przeczytasz na nim pełny wynik obu decyzji, a objęte wiersze podświetlają się w tabeli.

Numer nie przechodzi z wiersza na wiersz. Gdy przejdziesz gdzie indziej, przycisk wraca do Wybierz kategorię, bo inaczej Zakupy wybrane przy poprzednim wierszu stałyby nad następnym i jedno ⏎ wpisałoby tam taksówkę. Inaczej działa zakres i pole zawsze dopasowuj: te zostają tam, gdzie je ustawisz, bo opisują to, jak pracujesz, a nie ten jeden wiersz.

Klawisze 1–9 są przypisane do kategorii, a nie do miejsc w siatce. Szukanie zawęża to, co widzisz, ale niczego nie przenumerowuje, a siatka nie zmienia kolejności w trakcie pracy. Przez całą sesję ten sam numer znaczy tę samą kategorię.

Gdy nie masz jeszcze wybranej kategorii, ⏎ przenosi kursor do szukania, zamiast nie robić nic.

Po zatwierdzeniu aplikacja przechodzi do następnego wiersza, który wciąż potrzebuje kategorii, i zostawia zakres oraz pole wyboru bez zmian. Plik na sto wierszy zamykasz więc kilkunastoma naciśnięciami.

Przykład. Stoisz na wierszu z Biedronki. Naciskasz 3, żeby wybrać Zakupy spożywcze, i ⏎, żeby zatwierdzić. Kursor sam staje na kolejnym wierszu bez kategorii, a zakres i pole zawsze dopasowuj czekają tak, jak je ustawiasz.

Na ekranie edycji wcześniejszego importu nie pomijasz już wierszy, więc x robi tam co innego: dopisuje słowo kluczowe do listy wykluczeń. Możesz to cofnąć, bo pasek wystawia pokwitowanie z przyciskiem cofnij. Gdy kursor stoi na polu wyboru, x nie zadziała — tam za łatwo trafić w niego przypadkiem.

Transakcje#

Ten sam pasek przypisywania co przy imporcie, więc i te same klawisze. x robi to samo co na ekranie edycji wcześniejszego importu: dopisuje słowo do listy wykluczeń. Nie ma tu czego pomijać.

Zakres liczy się tu w całej bazie, a nie na stronie, którą widzisz. Gdy słowo kluczowe pasuje do wierszy spoza Twoich filtrów, przycisk poda ich liczbę. Dlaczego tak — wyjaśniają Transakcje.

esc zamyka też panel filtrów, i jego zamyka najpierw, dopóki jest otwarty.

Gdy zwiniesz pasek przypisywania, cztery klawisze od przypisywania — 1–9, ⏎, ⇧⏎ i x — przestają cokolwiek robić, zamiast pisać wokół słowa kluczowego, którego nie widzisz. ⌥N zamiast tego pasek rozwija, bo prośba o nową kategorię to prośba o pasek.

Przegląd#

Strzałki działają na całej stronie, nie tylko na pasku miesięcy, więc nie musisz niczego wcześniej klikać. Przestają zmieniać miesiąc tylko wtedy, gdy kursor stoi w polu tekstowym albo na liście — tam przesuwają kursor wewnątrz tego pola.

Zapisy majątku#

Samo ⏎ celowo nie zapisuje. Zapisałoby dzień już przy pierwszej komórce, gdy reszta tabeli jest jeszcze pusta.

Czego celowo nie ma#

Skrótów ⌘1…⌘9 do zakładek tu nie znajdziesz. W przeglądarce przełączają one jej własne karty, a aplikacja działa w przeglądarce i nie przejmuje skrótów, których używa sama przeglądarka. Pozostałe skróty, które z niczym nie kolidują, działają normalnie.