Praca z aplikacją

Baza i plik zapisu

Na tej zakładce sprawdzisz, gdzie jest Twoja baza: w pamięci przeglądarki i w którym pliku na dysku.

Co widać na tej zakładce#

Nazwa pliku, jego rozmiar, wersja struktury oraz liczby: transakcje, konta, kategorie, importy. Najważniejsze są jednak dwie linijki: Plik i Pamięć.

Plik — plik .sqlite, w którym baza jest zapisana, i co się z nim dzieje: zapisano przed chwilą, niezapisane zmiany, zmieniony na dysku albo jeszcze bez pliku.
Pamięć — trwała znaczy, że przeglądarka nie usunie tych danych sama z siebie. Bez gwarancji znaczy, że gdy zabraknie miejsca, przeglądarka może je usunąć. Wtedy kliknij poproś o trwałość; przeglądarka może się na to zgodzić.

Plik zapisu#

Baza, na której pracujesz, leży w prywatnej pamięci tej przeglądarki. Linijka Plik wiąże ją z jednym prawdziwym plikiem .sqlite na dysku, a aplikacja pilnuje, żeby oba były takie same: każdą zmianę zapisuje do pliku chwilę po tym, jak ją wprowadzisz, a gdy zamykasz bazę, dopisuje to, co jeszcze zostało.

W przeglądarkach opartych na Chromium (Chrome, Edge, Brave, Arc) wskazujesz plik tylko raz. Przeglądarka może raz na sesję zapytać, czy aplikacja nadal może do niego pisać; nowsze wersje Chrome proponują, że zapamiętają odpowiedź. Firefox i Safari nie potrafią nadpisać wskazanego pliku, więc tam zapis oznacza pobranie kopii, a plakietka podpowiada, kiedy pora to zrobić.

Przycisk	Co się dzieje
Wskaż plik…	Wybierasz plik albo tworzysz nowy. Tylko za pierwszym razem; od tej pory zapis idzie sam.
Zapisz teraz	Zapisuje plik natychmiast, bez czekania na przerwę w zmianach.
Zezwól i zapisz	Przeglądarka cofnęła zgodę na zapis. Jedno kliknięcie ją przywraca i zapisuje plik.
Wczytaj z pliku	Plik zmienił się na dysku. Kopia z przeglądarki znika, a jej miejsce zajmuje plik.
zmień plik…	Wskazujesz inny plik. Aplikacja od razu zapisuje do niego to, co masz.
Zapisz kopię jako…	Jednorazowy eksport do dowolnego innego pliku. Nie staje się plikiem zapisu.

Gdy masz transakcje, a nie masz jeszcze pliku, albo gdy plik wymaga Twojej uwagi, u góry zapala się żółty pasek. Plakietka w prawym dolnym rogu każdego ekranu pokazuje to samo.

Uwaga. Gdy wyczyścisz dane strony, kopia z przeglądarki zniknie bez ostrzeżenia. Safari czyści dane strony także po mniej więcej siedmiu dniach bez wizyty, chyba że pamięć jest trwała. Z plikiem zapisu to tylko drobna niewygoda: otwierasz plik jeszcze raz i pracujesz dalej. Bez pliku dane przepadają na zawsze.

Przeprowadzka na drugi komputer#

Trzymaj plik w folderze, który się synchronizuje — Dysk Google, iCloud Drive, Dropbox, OneDrive, Syncthing, dysk sieciowy — a na drugi komputer trafi sam. Na drugim komputerze kliknij na ekranie startowym Otwórz plik .sqlite… i wskaż ten sam plik. Od tej pory obie przeglądarki korzystają z tego pliku. Przeglądarka, w której pracujesz, zapisuje plik. Druga zauważy zmianę, gdy następnym razem otworzysz bazę (a jeśli baza jest już otwarta — w ciągu pół minuty), i zaproponuje Wczytaj z pliku.

Jeśli wskażesz plik, dla którego aplikacja ma już bazę, otworzy tę bazę, zamiast robić drugą kopię. Gdy wczytujesz z pliku, aplikacja podmienia kopię w przeglądarce, więc druga baza nie powstaje.

O takich folderach warto wiedzieć dwie rzeczy. Dysk Google przechowuje wcześniejsze wersje pliku przez miesiąc, więc nieudany import cofniesz bez żadnej kopii zapasowej. A jeśli Dysk Google na komputerze ma ustawione strumieniowanie plików zamiast kopii lustrzanej, pierwsze otwarcie na nowym komputerze potrwa tyle, ile pobranie pliku.

Gdy zmieniły się obie kopie#

Plik i kopia w tej przeglądarce mogą się rozjechać. Przykład. Dopisujesz kategorie na laptopie, plik nie zdąża się zsynchronizować, a wieczorem importujesz wyciąg na komputerze w domu. Teraz każda kopia ma zmiany, których druga nie widziała. Aplikacja nie wybierze za Ciebie. Przy otwieraniu pokazuje obie i pyta:

Użyj kopii z pliku — zmiany z tej przeglądarki przepadają.
Zostaw moją, nadpisz plik — aplikacja zapisuje plik na nowo z kopii w przeglądarce.
Zachowaj obie — kopia z pliku trafia do tej przeglądarki jako osobna baza, a ta, którą masz otwartą, nadpisuje plik.

To samo może się zdarzyć przy otwartej bazie. Plakietka robi się żółta i pokazuje, że plik zmienił się na dysku; w jej panelu znajdziesz Wczytaj z pliku, a jeśli przeglądarka ma niezapisane zmiany, także Zapisz i nadpisz plik.

Dwóch kopii aplikacja nie scala w jedną, ale transakcje zaimportowane po obu stronach i tak rozpozna po sygnaturze przy następnym imporcie, więc po takim rozjeździe najprościej wybrać Zachowaj obie, a potem do zachowanej kopii jeszcze raz wczytać nowsze wyciągi.

Kontrola spójności pliku#

Sprawdź spójność przepuszcza plik przez wbudowany test SQLite i pokazuje wynik. ok znaczy, że struktura pliku jest w porządku. Test sprawdza plik, a nie Twoje dane: źle przypisana kategoria to nie jest uszkodzony plik.

Jak samodzielnie przeczytać plik#

Plik zapisu to zwykła baza SQLite, więc otworzy go każdy program, który czyta ten format. Poniżej przykład: wydatki według kategorii za jeden miesiąc, z tymi samymi wyłączeniami, które stosuje Przegląd.

SELECT COALESCE(c.name, 'Bez kategorii') AS kategoria,
       SUM(-t.amount_minor) / 100.0 AS wydano
FROM transactions t
LEFT JOIN categories c ON c.id = t.category_id
WHERE t.amount_minor < 0
  AND t.currency = 'PLN'
  AND substr(t.date, 1, 7) = '2026-07'
  AND (c.kind IS NULL OR c.kind != 'transfer')
GROUP BY kategoria
ORDER BY wydano DESC;

Kwoty są w groszach i zawsze całkowite: 1250 to 12,50 — bez ułamków, więc i bez błędów zaokrągleń.

Koniec pracy z bazą#

Zamknij bazę dopisuje do pliku to, co jeszcze nie zostało zapisane, i wraca na ekran startowy. Bazę usuwasz dopiero tam, przyciskiem ✕ obok nazwy. Aplikacja najpierw pyta o zgodę, a potem kasuje kopię z pamięci przeglądarki i zapomina o pliku. Samego pliku nie usuwa nigdy.