Praca z aplikacją

Import

Import to jedno podanie pliku, a do bazy nic nie trafia, dopóki go nie zatwierdzisz.

Jeśli dodajesz bank pierwszy raz, aplikacja poprowadzi Cię krok po kroku. Opisuje to Twój pierwszy import. Ta sama droga zostaje cały czas dostępna pod przyciskiem Ustaw kolejny bank….

Upuść plik#

Upuść plik CSV na zakładkę albo kliknij, żeby go wybrać. Układ pliku aplikacja odczytuje z samego wyciągu — bank, z którego już importowano, rozpoznaje po kształcie pliku, a nowy rozczytuje na miejscu. Konto też wybiera sama, gdy w pliku stoi numer któregoś z Twoich. Wtedy wiersze od razu stają do przeglądu; jedyne, o co zakładka kiedykolwiek pyta, to konto, gdy plik na nie nie wskazuje.

Pod Zaawansowane zmienisz liczbę pomijanych wierszy tylko dla tego jednego pliku. Przydaje się, gdy bank zmienił długość opisu na początku wyciągu. Zapamiętany układ zostaje bez zmian, a przycisk Przygotuj plik do przeglądu stawia wiersze jeszcze raz z nową liczbą.

Ekran przeglądu#

Nagłówek#

Pod nazwą pliku nagłówek mówi, jak odczytano wiersze — znany układ przy kształcie widzianym wcześniej albo trzy wybrane kolumny przy nowym — a obok stoi popraw, które otwiera ekran mapowania na tym samym pliku i stawia wiersze od nowa z Twoimi poprawkami.

Nagłówek liczy wiersze i zarazem filtruje tabelę. Siedem liczników stoi w jednej linii z tytułem — kliknij dowolny, a w tabeli zostaną tylko jego wiersze.

Obok liczników plakietka podaje sumę wierszy, które właśnie widzisz, więc każdy filtr od razu mówi, o jakie pieniądze chodzi. Jeśli układ ma kolumnę z saldem, nagłówek pokaże też saldo ciągłe · 1 240,00 → 3 981,55. Gdy akurat ten wyciąg tej kolumny nie ma, stoi tam saldo niesprawdzone.

Paski ostrzeżeń#

Zanim cokolwiek się zapisze, aplikacja ostrzega:

• Dokładnie ten plik był już importowany. Aplikacja rozpoznaje go po zawartości. Jeśli poprzednio trafił do innego konta, napisze o tym. Sygnatury liczą się osobno dla każdego konta, więc żaden wiersz nie wyszedłby tu jako duplikat.
• Ten plik ani razu nie wspomina numeru konta X, za to wspomina Y. Przycisk obok przygotuje wszystko jeszcze raz, dla właściwego konta. Nie musisz zaczynać od zera.
• Saldo bieżące nie zgadza się w linii 88. Jakiegoś wiersza brakuje, któryś się zdublował albo aplikacja źle go odczytała.
• N wierszy potrzebuje kursu NBP, którego jeszcze nie pobrano. Do tego czasu nie da się zatwierdzić importu. Przycisk obok pobierze dokładnie te brakujące dni. Zobacz Waluty.

Wiersze#

Przy każdym wierszu widzisz jego stan i kategorię.

Wiersz, któremu kategorię dała reguła, pokazuje obok plakietki samo dopasowane słowo — »BIEDRONKA«. Najedź na nie kursorem, a zobaczysz całą regułę: słowo »BIEDRONKA« · p20. W wąskiej kolumnie to jedno słowo odpowiada na pytanie dlaczego akurat Zakupy spożywcze, a „słowo” czyta się tak samo w każdym wierszu, który je ma.

Wiersz, do którego nie pasowała żadna reguła, nie pisze nic. Przy stu wierszach sto linijek o tym, że nic się nie stało, tylko zabierałoby miejsce, a plakietka Bez kategorii mówi to samo krócej.

Błąd odczytu widać w tej komórce, która go wywołała, razem z wartością i wyjaśnieniem. Widzisz więc, że w kolumnie z datą stało n/a, zamiast dowiadywać się tylko tyle, że wiersza nie dało się odczytać.

Każdy wiersz do zapisu ma z lewej strony pionową kreskę. Bursztynowa znaczy, że wiersz wciąż potrzebuje kategorii, a fioletowa — że już ją ma. Po lewej krawędzi tabeli widzisz więc, ile pracy zostało.

Kliknij wiersz, a trafi on na pasek pod tabelą. Nic więcej się nie stanie.

Pasek przypisywania#

Pasek pod tabelą przypisuje kategorię i przy okazji zapisuje regułę, która zrobi to samo w następnych plikach. Sto wierszy bez kategorii to zwykle kilkanaście sklepów, więc przypisujesz je słowem kluczowym, a nie po jednym.

Za każdym razem robisz to samo, w trzech krokach:

1. Ustaw zakres — powiedz, co przypisanie ma objąć: ten jeden wiersz, wszystkie pasujące do słowa albo zaznaczone.
2. Przeczytaj słowo kluczowe — aplikacja bierze je z wiersza, a Ty zwężasz je albo poszerzasz, patrząc na liczbę obok.
3. Zdecyduj o regule i naciśnij przycisk — z zaznaczonym polem zawsze dopasowuj słowo zostaje na stałe, a przycisk podaje łączną liczbę wierszy.

Zakres, czyli co obejmie zatwierdzenie#

Od zakresu zależy, ile wierszy zmieni jedno naciśnięcie przycisku. Wybierasz jedną z trzech odpowiedzi na przełączniku, a tabela nad paskiem od razu podświetla objęte wiersze — widzisz je, zanim cokolwiek naciśniesz.

• ten wiersz — ten, na którym stoisz.
• pasujące do »…« — każdy wiersz, do którego pasuje słowo kluczowe i który wciąż nie ma kategorii. Wiersz przypisany wcześniej, przez regułę albo przez Ciebie, zostaje nietknięty, więc liczba obok mówi dokładnie tyle, ile zmieni przycisk.
• zaznaczone — wiersze, które zaznaczysz polem wyboru.

Wiersz, na którym stoisz, i wiersze zaznaczone to dwie różne rzeczy. Stoisz zawsze na jednym wierszu, tym, który czytasz, i przechodzisz między nimi strzałkami albo kliknięciem — właśnie ten wiersz trafia na pasek. Zaznaczasz osobno, polem wyboru przy wierszu albo spacją, i zaznaczonych wierszy może być dowolnie wiele. Dlatego gdy zaznaczysz pierwszy wiersz, pasek sam przełącza zakres na zaznaczone, a gdy odznaczysz ostatni, zakres wraca do wiersza, na którym stoisz.

Słowo kluczowe#

Słowo kluczowe decyduje, ile wierszy obejmie przypisanie. Aplikacja bierze je z wiersza, a Ty poprawiasz je na miejscu. Obok stoi liczba wierszy, które dostaną kategorię.

Obok napisu spróbuj stoją plakietki z pozostałymi słowami z tego wiersza, a przy każdej liczba wierszy w tym pliku, do których to słowo pasuje. Ta liczba chroni przed dwiema zwykłymi pomyłkami: regułą tak wąską, że na zawsze przypisze jedną jedyną transakcję, i tak szeroką, że razem z supermarketem obejmie trzy restauracje. W każdym objętym wierszu aplikacja zaznacza ten fragment tytułu, który pasuje do słowa.

Reguła sprawdza jedną rzecz: czy tytuł albo kontrahent zawiera ten tekst. Wielkość liter nie ma znaczenia, więc żabka i ŻABKA to dla aplikacji jedno słowo. Więcej o regułach znajdziesz w Kategoriach i regułach.

Polskie znaki to inna sprawa. ZABKA bez ogonka nie pasuje do Żabka, bo Z i Ż to dla aplikacji dwie różne litery. Banki i tak najczęściej zdejmują polskie znaki, więc w wyciągu zwykle stoi ZABKA i słowo pasuje — tak samo działa wyszukiwarka w Transakcjach.

Stała reguła i liczba na przycisku#

Pole zawsze dopasowuj »…« zamienia słowo kluczowe w regułę, która zostaje w bazie. Obok pola stoi liczba wierszy, które ta reguła przypisze w tym pliku, a przycisk nad nim dolicza je do własnej liczby.

Przykład. Stoisz na jednym wierszu i pole jest odznaczone — przycisk mówi Przypisz 1 wiersz. Zaznacz pole, a ten sam przycisk mówi Przypisz 10 wierszy.

Te dziesięć to ten jeden wiersz i dziewięć innych z tego samego pliku, do których pasuje słowo kluczowe, a które wciąż nie mają kategorii. Wiersz, który kategorię już ma, do tej liczby nie wchodzi — nieważne, czy dostał ją od Ciebie, czy od wcześniejszej reguły. Tak samo nie liczy się wiersz zatrzymany przez listę wykluczeń. Nic spoza tego pliku też się tu nie liczy. Aplikacja podświetla w tabeli wszystkie dziesięć, więc przed naciśnięciem przycisku widzisz każdy z nich.

Pole jest domyślnie zaznaczone przy zakresie pasujące, a odznaczone przy tym wierszu i przy zaznaczonych, bo w tych dwóch decydujesz o konkretnych wierszach, a nie o słowie. Potem zostaje tam, gdzie je zostawisz.

Gdy słowo pasuje do większej liczby wierszy, niż obejmie przypisanie, linia pod spodem podaje obie liczby. Zaznaczona partia niepodobnych do siebie wierszy nie ma wspólnego słowa i na pasku stoi wtedy samo przypisanie: wiersze dostaną kategorię, ale żadna reguła się nie zapisze.

Reguła zapisana tutaj działa dalej sama. W następnych wyciągach takie wiersze dostają kategorię od razu, bez Twojego udziału.

Kategoria i zatwierdzenie#

Kategorię wskazujesz w siatce kafelków, ale do wierszy trafia ona dopiero wtedy, gdy naciśniesz przycisk. Wszystkie kategorie widzisz naraz, każdą jako kafelek ze znakiem, nazwą i — dla pierwszych dziewięciu, tych najczęściej używanych — numerem klawisza. Nic się nie przewija, więc żaden numer nie wskazuje kategorii, której nie widzisz.

Wskażesz ją na cztery sposoby: kliknij kafelek, naciśnij jego numer, przeciągnij na niego wiersze albo wpisz nazwę w polu szukania. Numery klawiszy nie idą za tym, co wpiszesz — klawisze 1–9 trzymają się swoich kategorii, więc pisanie nigdy nie zabierze Ci numeru spod palca.

Przycisk wypisuje całą decyzję, zanim go naciśniesz: Przypisz 14 wierszy → 🛒 Zakupy spożywcze. Liczba obejmuje i zakres, i każdy wiersz, który przypisze reguła. ⏎ naciska ten przycisk, a ⇧⏎ przypisuje bez zapisania reguły, niezależnie od tego, co stoi w polu wyboru. Odznacz je, a liczba na przycisku wraca do samego zakresu.

Nowa reguła od razu przechodzi przez całą przygotowaną partię, więc jej skutki widzisz jeszcze przed zatwierdzeniem importu. Twoich ręcznych przypisań nie nadpisze żadna reguła dodana później.

Zapisana reguła ląduje przy swojej kategorii w zakładce Kategorie i reguły. Tam zmienisz jej słowo albo priorytet i tam ją usuniesz — pasek przypisywania nie ma do tego własnego przycisku.

Kategoria jest odpowiedzią na jeden wiersz i nie przechodzi na następny: przejdź dalej, a przycisk wróci do Wybierz kategorię. Zakres i pole wyboru przechodzą z Tobą, bo mówią, jak pracujesz, a nie czym jest ten wiersz.

Pod przyciskiem stoi pokwitowanie ostatniego zatwierdzenia — 5 wierszy przypisanych · cofnij — i zostaje tam, dopóki samodzielnie nie przejdziesz do innego wiersza. cofnij przywraca wiersze i kasuje zapisaną przy nich regułę.

Niżej stoją trzy rzadsze odpowiedzi. zapisz samą regułę zapamiętuje słowo, a wierszy nie zmienia — to odpowiedź na sytuację, w której te wiersze są już na swoim miejscu, a myślisz o następnym pliku. Przywróć automatyczne oddaje regułom wiersz przypisany ręcznie. nigdy nie dopasowuj zamiast kategorii dopisuje słowo do listy wykluczeń, co jest właściwą odpowiedzią dla platformy, która sprzedaje wszystko. Pasek kwituje to tak samo — »TAXI« już nigdy nie dopasuje · cofnij. Gdy to cofniesz, słowo znika z listy, a wszystkie zatrzymane przez nie wiersze wracają.

Po przypisaniu przechodzisz do następnego wiersza bez kategorii, a zakres i pole wyboru zostają. Na tym polega ta pętla: przeczytaj słowo kluczowe, naciśnij numer kategorii, ⏎.

Nowa kategoria na miejscu#

Kategorię założysz wprost z paska, bez wychodzenia z przeglądu. Wpisz nazwę, której nie nosi żadna kategoria, a siatka kafelków ustąpi miejsca formularzowi. Klawisz ⌥N otwiera go nawet wtedy, gdy siatka wciąż coś pokazuje.

Pole szukania jest polem nazwy, więc nazwa istnieje, zanim formularz się otworzy, a jemu zostaje tylko znak i słowa kluczowe. Każde słowo staje się regułą „zawiera”, a przy każdej plakietce stoi liczba wierszy w tym pliku, do których pasuje. Aplikacja rozpozna rodzaj po znaku kwoty, a priorytet ustawi na zwykłe 20. Jedno i drugie poprawisz w zakładce Kategorie.

Nic nie zapisze się przed zatwierdzeniem, a esc zamyka formularz i nic po nim nie zostaje.

Rekord#

▸ Rekord i ▸ Notatka otwierają się nad tabelą: odczytane pola, kolumny pominięte przy odczycie, oryginalna linia z pliku i sygnatura. To zwijane sekcje, a nie stały panel, bo przy przypisywaniu czytasz tytuł, datę i kwotę, a nagłówek paska powtarza wszystkie trzy.

Kilka wierszy naraz#

Każdy wiersz ma pole wyboru. To w nagłówku zaznacza wszystkie wiersze, które wciąż potrzebują kategorii — bo taka partia ma sens. Gdy zaznaczysz cokolwiek, zakres przechodzi na zaznaczone, a pasek pod tabelą potrafi te wiersze pominąć albo przywrócić. spacja zaznacza wiersz, na którym stoisz, a kliknięcie z Shiftem i ⇧↑↓ zaznaczają ich więcej naraz. Pełna lista klawiszy: Klawiatura.

Zatwierdzanie#

Wszystkie wiersze zapisują się naraz, w jednej operacji. Baza jeszcze raz pilnuje, żeby nie wpuścić duplikatu. Na koniec zobaczysz, ile wierszy trafiło do bazy i ile aplikacja pominęła.

Poprzednie importy#

Tu jest każdy import, jaki kiedykolwiek się odbył. Kolumna Wymaga uwagi pokazuje wiersze, które wciąż nie mają kategorii albo zatrzymała je lista wykluczeń. Kliknij plakietkę, a otworzy się ten import przefiltrowany dokładnie do tych wierszy.

• edytuj otwiera transakcje z tego importu, żeby poprawić im kategorie. To ten sam ekran przeglądu: ta sama tabela, ten sam pasek, te same liczby. Różnica jest jedna — tutaj każda zmiana zapisuje się od razu. Klawisz x nie jest tu potrzebny do pomijania, więc dopisuje słowo do listy wykluczeń. cofnij dalej zabiera i wiersze, i regułę, dlatego zatwierdzenie zapamiętuje, które wiersze przypisała reguła. Po jej zadziałaniu zapisany wiersz nie odróżnia jej już od reguły, która była tam od zawsze.
• usuń kasuje import i wszystkie jego transakcje. Tak właśnie cofa się import. Aplikacja najpierw pyta o zgodę.

Przy każdym imporcie zostaje oryginalny plik. Jeśli poprawisz układ, możesz przetworzyć ten sam plik jeszcze raz i nie musisz wracać do banku.